Karaman ilinin bir ilçesi olan Ayrancı ; Konya Ereğli'ye 38 km. Karaman merkeze 44 km mesafededir. Nahiye (bucak) olarak yönetim işlevini sürdüren Ayrancı 1968 yılında kendisine bağlı olan Uluköy’ün yanı sıra Musa Köyü’nüde mahalle olarak bünyesine almak suretiyle, dört mahalleden oluşan bir belde haline getirildi.
Bölgede sadece iki tane bina varmış. Birisi eski bir harabe, diğeri “derbent” yani atlı postacıların ve posta arabalarının konaklayarak at değiştirdiği ve güvenliği sağlayan zaptiyelerin barındığı bir istasyon olarak kullanılıyormuş. Derbent örgütü 1839 Tanzimat’ın ilanından sonra doğrudan zabıta örgütüne dönüştürüldü. Günümüzdeki Jandarma Karakolları bu sürecin son halkası olmaktadır. Aynı zamanda tren istasyon binası da bu gelişmelerden sonra Ayrancıda kurulmuştur.
Yerleşim yerleri ve sınırların belirlenmesi ile 10 Temmuz 1903’de inşaat hazırlığı başlamış. Usta ve keresteyi devlet sağlarken, işçilik, kerpiç kesimi gibi işler göçmenler tarafından yapılıyormuş. 5 Ağustos günü ilk temel atılmış ve yoğun bir çalışma ile inşaatlar 4 ayda tamamlanmış. O günlerdeki ekmek tevzi defterinde 972 nüfus kayıtlı imiş.
1904 yazında ise Konya’dan çalışmaları başlayan demiryolunun Ayrancı yakınlarından da geçeceği haberi gelmiş. Bu arada köy aşağı ve yukarı adıyla iki mahalleye ayrılarak köye Osmaniye adı verilmiş ve 1904 yılı Eylül ayı içinde göçmenlerin Ereğli Nüfus idaresince kayıtları yapılmış. 2-3 yıl süren demiryolu çalışmaları göçmenleri biraz rahatlatmış ancak zamanla sıkıntı tekrar baş göstermiş.
Bu nedenle yavaş yavaş toprak işleme ve tarımsal üretim çalışmaları başlarken, Demiryolu vasıtası ile ürünler Konya ve İstanbul gibi uzak şehirlere götürüp satılarak yerine kendi ihtiyaçlarının alınması ile ticaret de yavaş yavaş gelişmeye başlamış.
CAMİİ 2.jpg)
