ŞEYH SALİH EFENDİ TÜRBESİ – EDİRNEKAPI-FATİH- İSTANBUL
15 Rebîülevvel 1222 (23 Mayıs 1807) tarihinde İstanbul’da Edirnekapı civarındaki Çukurbostan’da doğdu. Asıl adı Sâlih Vasfi Mehmed’dir. Suyolcular Kethüdâsı Hacı Hasan Efendi’nin oğlu olduğundan “Suyolcuzâde” diye tanındı. Yedi sekiz yaşlarında iken babasını kaybetti. İlk mektep öğrenimi sırasında sesinin güzelliğiyle dikkati çekerek ilâhici oldu. 12 Rebîülevvel 1230’da (22 Şubat 1815) mevlid kandili münasebetiyle Topkapı Sarayı Akağalar Camii’nde okuduğu, “Hazret-i Hakk’ın habîbi sevgili bir dânesi” mısraıyla başlayan ilâhisinin dinleyicilerce çok beğenilip durumun padişaha bildirilmesi üzerine Enderun Seferli Koğuşu’na alındı. 1820’de II. Mahmud’un musâhiplerinden Hâlet Efendi’ye musâhip olmasının ardından tekrar saraya hânende olarak geri dönen Sâlih Efendi 1824’te çavuşluğa yükseldi, iki yıl sonra musâhib-i şehriyârî ve hünkâr müezzinleri arasına alındı. 1829’da Beşiktaş’ta Kılıçalipaşa mahallesindeki evine çekildi ve iki yıl kadar yemeni damgacılığıyla meşgul oldu. 1839’dan sonra mülkiye rütbesiyle bazı kazalarda kaymakamlık görevinde bulundu. İlki 1842’de olmak üzere kısa aralıklarla iki defa tayin edildiği İslimye kaymakamlığı görevinin ardından tekrar İstanbul’a döndü. Bu arada Mevleviyye tarikatına intisap etti. Hayatının bundan sonraki kısmını mûsiki meşki ve tekkelere devam ederek geçiren Sâlih Efendi veremden 1862’de vefat etti. Ölümü üzerine yazılmış şu tarih beytinin şairi bilinmemektedir: “Ne zaman eylese taksîm Suyolcu Sâlih / Sû-be-sû akıtır lüle misâli çeşmim” (1279). Maçka’da Şeyh Mezarlığı’ndaki kabri ve mezar taşı Spor caddesinin genişletilmesi çalışmaları sırasında (1958) kaybolmuştur.
KAYNAK: İSLAM ANSİKLOPEDİSİ
FOTOĞRAFLAR: EROL ŞAŞMAZ
ŞEYH SALİH EFENDİ TÜRBESİ – EDİRNEKAPI-FATİH- İSTANBUL Fotoğraf Galerisi
CAMİİ 2.jpg)
